Evet!!
Ben aylardır Dukan Diyeti yapan ama son aylarda yapamayan ve tekrar
kiloları geri gelmeye başlayan ben artık kendimi hazır hissediyorum:
Hoşgeldin sağlıklı yaşam rehberim Karatay!
Dukan’a 18 Kasım 2011′de başladım ik 3 ay da zaten 10 kilo
hafiflemiştim ama hedefim 13 kilo idi. Ve fakat bu hedefi bir türlü
tutturamadım. Dukan diyetine başladığımda aynı zamanda Karatay’ın
kitabını da alıp okudum. Fakat Dukan ile çok hızlı sonuç aldığımdan
program değiştirmek istemedim. Kilolarımdan kurtulmaya o kadar ihiyaç
duyuyordum ki kendimi riske atmak istememiştim. Dukanla ilk 3 günde 2
kilo Atak Dönemi ile gitmişti. Çok güzel gidiyordu yağlar...Ve Karatay'a geçmeyi göze alamıyorudum her ne kadar Dukan'a göre daha sağlıklı bulsamda..
Ya Karatayla yakamazsam bu yağları, ya devamı gelmezse, ya disipline olamazsam???
Hem bir kere de başladığım şeyi bitireyim yani….Maymun iştahlılık yapmayayım dedimdi.
Korktum, değiştirmedim ama hep gözüm Karatayda kaldı. İkinci kitabı
çıktı onu da aldım okudum hatmettim. Bu arada Dukanı iyice sallamaya
başlamıştım. Yani pek uymuyordum artık kurallara ama dikkat ediyordum
yine de.. Taki memleket ziyaretleri ve yaz tatili hikayesi gelene kadar…
Memlekette herşey doğal, komşumuzun ineği var tavukları var. Özgür
dolaşan ineğin tavuğun miss gibi sütü, yumurtası, evin bahçesinde yetişen
fasulye, salatalık, maydanoz vs.
Her 5 lt.lik sütün piştikten sonra ertesi gün toplanan kaymağı, kız
kardeşimin yaptığı reçellerle bi güzel yenildi tabi… Ee bizim oranın
pidesi meşhur, simiti nefis, komşular birbirine gider gelir, döktürürler
marifetlerini, yememek ne mümkün hele de benim gibi yemeyi seven biri
için..
En sona en öldürücü darbe geldi… Arkadaşımızın davetlisi olarak
Bodrum’a gittik. 14 gün canım ne istiyorsa onu yedim, Tatil modu varya bi kere, uzun zamandır içmediğim bira, şarap ne varsa esirgemedim kendimden.
Bu
arada ”maya” alerjim olduğuna kesin kanaat getirdim. Ekmek, pasta,
börek….Ayrıca bira bana hiç yaramıyor; bir kere şişiyorum, mideme de
dokunuyor. Ama nasıl özlemişim aylardır içmiyordum. Hele sıcak bir yaz
gününün akşamüstüsünde o hafif serinlikte içilen buz gibi ilk yudum
tarif edilemez bir tat!
Velhasıl en sonunda döndük geldik evimize ben olmuşum yine bi dünya 4
kilocuk gelmiş gerisin geriye.. Öncesinde de bi +1 kilo var..Baktım olmayacak bu böyle toparlanmam
gerek. Ne güzel hafiflemişken, 15 sene önceki kıyafetlerimi giyebilmenin
mutluluğuna erişmişken olur mu bu, yapılır mı bu????????????????????????
Dukan’a da dönmek istemiyorum!
Artık o tatlandırıcıyı kullanmak istemediğimi, zeytin, ceviz gibi sevdiğim tatları çok özlediimi farkettim. Aylardır doya doya zeytin, zeytinyağı, ceviz, fındık fıstık, kurufasülye vb.hububat gibi her ne kadar özlediğim tat varsa yemek istiyorum!!
Karatay yapmaya çok hazırım artık.
Bir şeye hazır olmak!
Artık o tatlandırıcıyı kullanmak istemediğimi, zeytin, ceviz gibi sevdiğim tatları çok özlediimi farkettim. Aylardır doya doya zeytin, zeytinyağı, ceviz, fındık fıstık, kurufasülye vb.hububat gibi her ne kadar özlediğim tat varsa yemek istiyorum!!
Karatay yapmaya çok hazırım artık.
Bir şeye hazır olmak!
İşte
bu benim hayat felsefem, hep bu anları yakalamaya çalışırım, genelde de
tutar. Çünkü insan iç sesini dinledimi her şey daha kolay oluyor
zorlamadan, yağ gibi akıyor.
Bence bu ”farkındalık” olayı!
Herkes
için bir ''zaman'' ya da ''an'' vardır. Neyin zamanı derseniz bir şeylerin geldini
anladığınız, bir konuya aydığınız, bazı şeyleri daha kolay
görebildiğiniz, idrak edebildiğiniz, değiştirmek istediğiniz vs
şeklinde uzatılabilecek bir sürü ”an” vardır hayatımızda. Kişinin o
anlara erişmesi farkındalık isteği ve hayata bakışı ile ilgili
bence.
Neyse efenim uzun zamandır Karatay Beslenme sistemini benimsemeye
karar verdiğim halde başlayamıyordum ya, 17 Ağustos itibarı ile çok
rahat bir geçiş yaptım çünkü benim ” Karatay zamanım” gelmişti artık 
İlk gün evde zeytin yok, olsun ceviz var, beyaz peynir var, domates
salatalık, maydanoz, günkurusu kayısı, kuru üzüm, çay yaptım bir güzel,
bir de tereyağında 2 yumurta!
Çayı şekersiz ya da tatalandırıcısız içmek benim için hayatta en zor şeydir! Dün bunu da becerdimya artık gam yemem, çok şükür çok da zor olmadı! Kahvaltıda birkaç kuru kayısı ve üzüm imdadıma yetişti!!
Karatay avuç içi kadar beyaz beynir diyor ya avucuma bi baktım bizim Konya ovası yanında hiç kalır! Bu kadar peynir bile doyurur insanı..
Peynirimin tamamını bitiremedim ve kalan kısmı gün içinde ara öğün gibi
yedim.
Ceviz ise gerçekten ekmek yerine hızır gibi yetişiyor bizzat test ettim; gerçekten
de ekmek yerine konulabilir ve çok doyurucu, ağızda bıraktığı tat hele
de peynirle birleşince müthiş! Ççok da tok tutuyor.
Yine hergün kilomu ölçmeye ve kayıt etmeye başladım.
Bakalım yarın ne çıkacak??
